بسم‌الله‌النّور

نمی­شود که...!

  نمی‌شود که تو باشی، به مهربانی مهتاب
  در آن زمان که روح دردمند ولگردم
  بستری می‌جوید
  بالینی می‌خواهد
  تا شاید دمی بیاساید

  نمی‌شود که تو باشی به مهربانی مهتاب
  و این روح دردمند ولگرد
  باز هم کوله را زمین نگذارد
  و سر را بر زانوی مهربانی تو

  نمی‌شود که تو باشی و شعر هم باشد
  نمی‌شود که تو باشی، ترانه هم باشد
  نمی‌شود که شب هنگام
  عطر نگاه تو باشد
  «محبوبه‌های شب» هم باشند

  نمی‌شود که تو باشی، من عاشق تو نباشم
  نمی‌شود که تو باشی
  درست همین‌طور که هستی
  و من، هزار بار خوبتر از این باشم
  و باز، هزار بار، عاشق تو نباشم

  نمی‌شود، می‌دانم
  نمی‌شود که بهار از تو سبزتر باشد...                نادر ابراهیمی

  منتظر مانده که دوباره صدایش کنی: خاتون خوب من!

  اینجا میان این لحظه­ها... در معراج سجاده و قنوت... در عطر خلسه­آور مُشک، چرخ می­خوری... دلم تنگ می­شود؟... می­شود. کسی تارهای روح مرا می­نوازد... می­شنوی؟ آوایش می­رسد تا آن دور دست­ها... که تو هستی. به آسمان می­روی... در جستجوی تو پروانه می­شوم.

  اینجا کسی منتظر مانده که صدایش کنی: چشمۀ بهشتی من!

***

  با این غزل­های ناتمام چی کار کنم؟!...

  ________________________________________________

  عکس از "کوروش ادیم" است.