بسم‌الله‌النّور

بسم الله النور

اربعین

   اربعین... حضور آنهمه آدمی که در عمرم یکجا ندیده بودمشان... که گویی محشری است و هرکس به سویی... آرزویی که فکر نمیکردم برایم دست یافتنی باشد... سرگذاشتن بر ضریح شش گوشه در چهلمین روز ٬که ندانی پاداش کدامین لحظه ات بوده است...

   حالا بیشتر از چهل روز از چهلم گذشته است و هنوز هرچند شب یکبار خواب میبینم٬ و گاه علی به صدای گریه من بلند میشود و صدایم میزند... دلم تنگ شده است.

بسم‌الله‌النّور

امشب...

به سویت آمدم ای سرنوشت ناگزیر امشب
به نام بی کسی ها دستهایم را بگیر امشب

شود تا دست در دامان مهری تازه آویزم
اگر نیلوفرانه سر زدم از آبگیر امشب...

به سویت آمدم تنهاتر از سرگشتگیهایم
بیا یکبار دیگر دستهایم را بگیر امشب

                                                                        بهروز سپیدنامه

   شب تولد امام رضا(ع)... پارسال چنین شبی... چه میکردم؟...

   قربون کبوترای حرمت امام رضا، قربون اینهمه لطف و کرمت امام رضا...

بسم‌الله‌النّور

زخمی ام التیام می خواهم
التیــــام از امام می خواهم 

السّــــــلام علیک یا ساقی
  من علیک السّلام می خواهم 

تا بگـــردم کمی به دور سرت
 طوف بیت الحرام می خواهم

لحظه مرگ چشـــم در راهم
  از تو حسن ختام می خواهم

در نجف سینه بی قرار از عشق
   گفت لایُمکنُ الفــــرار از عشق 

                                                                                    سیّد حمیدرضا برقعی

***

هنوز چهل روز نشده که برگشتم مولا جان! دلم تنگ است، تنگ...

بسم‌الله‌النّور

اللهّم العَن اوّل ظالِم ظلَمَ حقّ محمّد و آل محمّد و آخِرَ تابع لهُ عَلي ذلک

ذُخر الحسين

  پرده اول
  دخترك لبهای خشكيده را به هم میفشارد... آب گلويش را به سختی فرو میدهد و آهسته میگويد: عمو! آب... عمو! آب...

  پرده دوم
  دستهای مردانه را كاسه میكند و آب را نزديك لبهای ترك خورده اش میبرد... كودكی صدا میزند: عمو! آب... عمو! آب...

  پرده سوم
  پلكهایش غرق خون میشود... میخواهد به سختی چشمهایش را باز كند... كودكی از دور صدا میزند: عمو! آب... عمو! آب...

***

  روز صفين بود. هفت پسر و پدرشان را به درك واصل كرده بود؛ با آن قد و قامت رشيد نورسته.امير لشكر دست بلند كرد كه يعنی برگرد. نقاب از چهره باز كرد، روی ماهش نمايان شد. لشكر گفتند: «يا اميرالمؤمنين! يكبار ديگر او را به ميدان بفرستي كار صفين يكسره میشود!».
  چشم بر سراپای او گرداند... و فرمود: «اِنّهُ ذُخرٌ للحسين»*

***

عباس بلند شو!
حسين تنها مانده است بلند شو!
تو را به خدا بلند شو عباس!
حسين تنهاست

***

يا ربّ الحسین بحَقّ الحسين اِشفِ صدرالحسين بظهور الحُجّة

  _____________________________________________
*همانا او ذخيره ای برای حسين است.

بسم الله النّور

گریز

من آمده ام به كوي علی
كه سر فكنم به پای علی
گداخته از جفای همه
گريخته در وفای علی

   مولا اميرالمؤمنين علی(ع): اَنا مَلجاءُ كلّ ضعيف و مأمنُ كلّ خائف

  ... همان كنيزی بود كه به در خانه علی(ع) پناه برده بود؛ هيچكس را نداشت... اميد به عدل خدا، او را به حكميت به نزد مولايش كشيده بود... كه انگشتهای باريكش را به حلقه در حرم بياويزد، به پنجره های ضريح، و از منتهای جگر سوخته و دل شكسته صدايش بلند شود كه: «يا علی! به تظلّم آمده ام... يا مولاه!... يا سيّداه!... يا ابتاه!...(و خدا ميداند كه چرا توانسته بود اميرالمؤمنين را پدر صدا بزند)... من شاكی ام آقا جان!... من از ظلم به عدالت شما پناه آورده ام مولا!... داوری به نزد علی آورده ام كه عادلترين حاكم روی زمين است... » …گفته بود و اشكهايش عتبه* طلایی را، پايين پای مولايش را خيس خيس كرده بود...
  ________________________________________
  * عَتبه: آستانه در، چوب پايين در كه پار بر آن نهند

  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 * نورالثقلین بالاخره به روز شد!

بسم‌الله‌النّور

شكايت

  آمدم با كوله بار حسرتها، شكوه ايي بينهايت آوردم
  خسته از رنجي كه برده ام حالا... پيش سلطان شكايت آوردم

  من فقيرم فقير، عمری را بر در خانه شما بودم
  دست خالي دلي پر از اميد نزد شاه كرامت آوردم...
    ...

                                                               مشهدالرضا، 18/4/89، شب27رجب

  بقيه غزل را اينجا ننوشتم... بماند برای خود حضرتش كه ميداند...
 پارسال اين شب در حرمش بودم... مديونش هستم كه به جای اجابت هر دعايي، هربار برات كربلا دستم داد و راهي ام كرد...

بسم‌الله‌النّور

گدايی در ميخانه طُرفه اكسيری است...

سلام حضرت دلبر!

سلام قرص قمر!

زمين كه لطف ندارد

از آسمان چه خبر؟!

.

.

.

بسم‌الله‌النّور

يا انيس مَن لا انيسَ لهُ

***

مَن كانَ يؤمنُ بالله و اليوم الاخِر و مَن يَتَّق الله يَجعَل لهُ مخرَجاً* و يَرزُقهُ مِن حَيثُ لايَحتَسب و مَن يَتَوَكّل علي الله فهوَ حَسبُه انّ الله بالغُ امره قَد جعَلَ الله لكُلّ شيءٍ قدرا
الطّلاق3-2

***

غربال ابتلائات هيچ كس را رها نمی‌كند و اهل صدق را طوعاً يا كرهاً از اهل كذب تميز می‌دهد.

شهيد سيّد مرتضی آوینی

  _________________________________________

  مديون لطف خدا و عنايت حضرات معصومين(عليهم السّلام) و دعای تمام دوستانی هستم كه با قلب پر محبتشان برای سلامتی پدرم دعا كردند. از تمام اين قلبهای مهربان صميمانه ممنون و سپاسگذارم. من كه دستم تهی است، انشالله از حضرت قاضی الحاجات جواب بگيرند.